ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ

Πήγε και χόρεψε καλαματιανό στην Παταγονία!!! Ένα δικό μας παιδί, γεμάτο ζωντάνια, που ενώ δεν είχε καμία σχέση με extreme sports, κατάφερε να περάσει 35 μέρες σε αντίξοες συνθήκες και να βγει νικητής!

Ο λόγος για τον Βαγγέλη Γερασίμου, νικητή της Παταγονίας:

Ποια η σχέση σου με την Καλαμάτα;
Γεννήθηκα στην Καλαμάτα στις 16 Απριλίου του 1980, σημαδιακή ημερομηνία, και έζησα εδώ μέχρι τα 20. Μετά πήγα φαντάρος, γύρισα, δούλεψα στην πιτσαρία του μπαμπά, στη Family Pizza, σε ένα ημιυπόγειο. Εκεί δούλευα από την εφηβεία, delivery, σερβιτόρος, τα πάντα. Δε ήθελα, όμως, να συνεχίσω την επιχείρηση και λέω ας πάω να κάνω μια αίτηση στο καζίνο. Στην αρχή ήταν πολύ ωραία η δουλειά, περίεργη, διαφορετική. Κόσμος, φασαρία, μπίλιες, χαρτιά, λεφτά. Εν τω μεταξύ, εγώ είχα την εντύπωση πριν πάω ότι θα είναι όλος ο καλός ο κόσμος, όπως είχα δει στις ταινίες, καμία σχέση όμως. Όλος ο υπόκοσμος και η αγροτιά. Όπως καταλαβαίνεις και οι συμπεριφορές είναι ανάλογες.

Πόσο καιρό έμεινες;
Εκεί είμαι 8 χρόνια, στην αρχή πήγα για λίγο νομίζοντας ότι θα είναι μια πρόχειρη δουλειά, αλλά έγινε μόνιμη με καλά λεφτά. Στην πορεία όμως βαρέθηκα, στα 25 μου πήγα στη Σχολή Μαγειρικής, γιατί μου άρεσε από πριν, απλά το είχα αφήσει στην άκρη λόγω του καζίνο. Γράφτηκα στη Δημόσια Σχολή στον ΟΤΕΚ στους Αμπελόκηπους και για 2 χρόνια πηγαινοερχόμουν, Λουτράκι – Αθήνα. Σπούδασα Μαγειρική, τελείωσα και παράλληλα δούλευα στο καζίνο part time, δηλαδή 3ήμερο. Και σήμερα αυτό κάνω, 3 ημέρες την εβδομάδα στο καζίνο στο Λουτράκι και τις υπόλοιπες 4 ως μάγειρας. Πέρυσι ήμουν σε ένα ξενοδοχείο, πρόπερσι σε ένα catering, φέτος σε ένα σπίτι στην Αγία Παρασκευή, όπου κάνουμε prive δείπνα. Δουλεύω για κάποιον που έχει εταιρεία και κάνει τραπέζια στους καλούς του πελάτες.

Αυτό το κάνεις για βιοποριστικούς λόγους ή επειδή σου αρέσει;
H μαγειρική είναι αυτό που μου αρέσει, αλλά, αν δουλεύω full time στη μαγειρική, τα λεφτά είναι λιγότερα από το part time του καζίνο, γιατί εκεί παίζουν και πολλά φιλοδωρήματα. Οπότε είναι καλός ο μισθός, είναι 3 μέρες και δεν έχει πολλή δουλειά, δηλαδή το βλέπω πιο πολύ σαν χόμπι, ενώ στην αρχή είχα πιεστεί πάρα πολύ, επειδή μπορεί να δουλεύεις και 8-9 μέρες συνεχόμενα.

Στην Παταγονία πώς αποφάσισες να μπεις;
Είχα δει το σποτάκι και μου είχε φανεί πολύ μάχιμο και σκληροπυρηνικό, και λέω «α πα πα τι είναι αυτό πάλι»; Και λέω «σιγά πού να πάω;». Μετά κάνοντας serfing στο site του Mega το ξαναείδα και επειδή είχα στο μυαλό μου ότι θέλω να μπω στην τηλεόραση, λέω, δεν κάνω μια αίτηση και πού ξέρεις, ας πάω. Ήμουν σίγουρος ότι δεν πρόκειται να φτάσω μέχρι το τέλος, αλλά λέω ας πάω κι ας παίξω σε μερικά επεισόδια. Μπορεί να με δει ο κόσμος, μπορεί να γίνει μια αρχή για την τηλεόραση και το έκανα. Πέρασα από casting και έκανα το νούμερο, όπου με ρώτησαν γιατί να σε πάρουμε. Και απαντώ «γιατί θα σας κάνω νούμερα». Προφανώς, τους άρεσε και ο χαρακτήρας μου, επειδή είμαι εύθυμος και έχω χιούμορ. Πέρασα στους 70, από τους οποίους το Mega θα επέλεγε τους 30. Με ειδοποίησαν ότι με επέλεξε, για αυτό και έπρεπε να κάνω κάποιες εξετάσεις αίματος, τεστ κοπώσεως, αγωνίσματα, 400άρι στίβο, κολύμβηση και να εξεταστώ από ψυχολόγο. Τα πέρασα όλα αυτά και μου είπαν ότι είμαι στους 18 και σε 2 εβδομάδες φεύγουμε. Εντάξει, δεν το πίστευα, είχαν γίνει 5.000 αιτήσεις και λες γιατί εγώ; Με το που το είπα στους δικούς μου, μου είπαν «α καλά άκλαυτος θα πας, σε μια εβδομάδα θα είσαι πίσω». Οι περισσότεροι φίλοι μου γελούσαν και μου έλεγαν τι θα πας να κάνεις εκεί. Με ήξεραν γι’ αυτό, δηλαδή πήγαμε για camping και στις 3 μέρες άρχιζα να τρώγομαι, να ξύνομαι.

Με τα extreme, δηλαδή, δεν τα πήγαινες καλά;
Όχι, καθόλου. Το μόνο extreme sport που είχα κάνει ήταν rafting στο Βοϊδομάτη, σε πολύ ένα πολύ ήπιο ποτάμι. Μέχρι εκεί.

Οπότε εκεί πήγες για την τηλεόραση;
Ναι, είπα θα πάω και θα θυσιαστώ.

Οι συνθήκες εκεί πως ήταν;
Τραγικές. Έκανε πάρα πολύ κρύο. Πήγαμε τον Οκτώβριο, τότε ήταν τα γυρίσματα, αλλά επειδή εκεί είναι νότιο ημισφαίριο, ήταν άνοιξη. Οι θερμοκρασίες εκεί κυμαίνονται από -10, -15 τη νύχτα και το πρωί, ενώ το μεσημέρι, που είχε ήλιο, το πολύ 5 βαθμούς. Ο αέρας ήταν πάντα παγωμένος και πολύ δυνατός, μερικές φορές έβρεχε για μέρες, ενώ εκεί που είχε ήλιο μετά από μισή ώρα συννέφιαζε και μετά από άλλη μισή ώρα χιόνιζε. Δηλαδή, ο χειμώνας που περάσαμε στην Ελλάδα όταν ήρθα ήταν άνοιξη μπροστά σε αυτό που έζησα εκεί.

Να τα παρατήσεις σκέφτηκες;
Το σκέφτηκα μια φορά που τσακώθηκα με συμπαίκτες, δηλαδή καθαρά για ψυχολογικούς λόγους, επειδή με πήρε από κάτω. Παρ’ όλες τις κακουχίες που είχαμε περάσει, το κρύο, την πείνα, τη βρώμα, την εξαθλίωση και τα αγωνίσματα που ήταν πολύ απαιτητικά, δε λύγισα όπως περίμενα και με λύγισε η κακή ψυχολογία. Δεν μπορώ το άδικο, γιατί κάποια στιγμή δέχτηκα μια άδικη επίθεση, επειδή είχα πει σε μια κοπέλα ότι δε θα τη ψηφίσω και στην πορεία αναγκάστηκα να το κάνω για να προστατέψω τον εαυτό μου. Μου επιτέθηκαν, αλλά το ξεπέρασα.

Το παιχνίδι από άποψη τηλεθέασης δεν πήγε και τόσο καλά. Γιατί θεωρείς ότι συνέβη αυτό;
Όντως, δεν πήγε καλά. Αυτό συνέβη, γιατί έβαλαν απέναντι το Dancing with the stars (γέλια).

Στον τελικό περίμενες να φτάσεις;
Όχι, με τίποτα. Από το πρώτο αγώνισμα το οποίο ήταν πάρα πολύ δύσκολο, αυτό με τις τάβλες, μου βγήκε η ψυχή για να τα καταφέρω και λέω «Αχ πού έχω έρθει; Ούτε μέχρι τη μέση δεν πρόκειται να φτάσω αν είναι και τα άλλα αγωνίσματα έτσι». Αλλά κάθε φορά πείσμωνα και περισσότερο, δηλαδή στο αγώνισμα δε με αναγνώριζα, έβλεπα και στην τηλεόραση που μου γυρνούσε το μάτι και έλεγα δεν είμαι εγώ αυτός. Γιατί, πραγματικά, δεν είμαι τόσο σκληροπυρηνικός. Αλλά ήταν το πείσμα και ότι δεν ήθελα να ξεφτιλιστώ και να την πω σε όλους αυτούς που γελούσανε.

Στον τελικό ο Κλεάνθης είχε φύγει νωρίτερα.
Δεν το είδα, γιατί ήμασταν σε παράλληλα σκοινιά και από τον πανικό δεν είχα δει κανέναν τι κάνει. Αν το δεις στο τέλος που έφαγα τη σαβούρα, λίγο πριν φτάσω στη σημαία, οι άλλοι ήταν ακόμα επάνω και εγώ έτρεχα μόνος μου πανικόβλητος, δεν έβλεπα πού ήταν. Τώρα που το είδα στην τηλεόραση, ταράχτηκα, λέω αυτός πώς έχει φτάσει τόσο μακριά και δεν προσπάθησε.

Ήθελα να σε ρωτήσω γι’ αυτό.
Του κόπηκαν τα χέρια. Το ίδιο αγώνισμα το είχα κάνει σε ένα επεισόδιο που χάσαμε. Αυτός που μας εξηγούσε τα παιχνίδια είχε πει ότι θέλει πολύ καλά χέρια και κοιλιακούς, οπότε λέω ας το κάνω εγώ. Τότε μου είπε να το κάνω σιγά και σταθερά, γιατί θα μου κοπούν τα χέρια και δε θα μπορώ να κουνηθώ. Και το είχα πάθει, πήγε γρήγορα το χέρι, μετά κόπηκα και δεν έκλεινε. Ένιωθα μόνο πόνο και δεν μπορούσα να το κουνήσω. Έτσι το θυμόμουν, οπότε λέω χαλαρά και ό,τι γίνει. Ο Κλεάνθης πήγε πολύ γρήγορα στον τοίχο, οπότε είχε ήδη κουράσει τα χέρια του και με το που έφτασε στο σκοινί, το πήγε πολύ γρήγορα και είχε τα πόδια του κρεμασμένα, ενώ εγώ τα έβαζα στο σκοινί και έσπρωχνα με τα πόδια, οπότε έβαζα λιγότερη δύναμη στα χέρια για να αντέξω.

Εσύ δεν έβλεπες τους συμπαίκτες σου;
Όχι, δεν είχα καταλάβει. Στην αρχή, στον τοίχο, είδα ότι προηγήθηκαν, αλλά μετά δεν τους έβλεπα, δεν κοίταξα πίσω.

Όταν έπιασες τη σημαία πώς ένιωσες;
Εντάξει, μου κόπηκαν τα πόδια, έπεσα κάτω και έβαλα τα κλάματα. Δεν το πίστευα και ξέσπασα. Στο μοντάζ κόψανε πάρα πολλά, δηλαδή χρειάστηκα ένα μισάωρο να συνέλθω, γιατί δεν το περίμενα. Όταν φτάσαμε στον τόπο του αγωνίσματος και μου είπαν τα άλλα δυο παιδιά «πω πω σκοινιά, δικό σου», γιατί ήμουν 15-20 κιλά ελαφρύτερος, αλλά και για τους κοιλιακούς, τους είπα «αποκλείεται, σιγά».

Και το αφιερώνεις στην Άρτεμη.
Ναι, στην ανιψιά μου που ήθελε πάρα πολύ να κερδίσω και μου έλεγε «Βαγγέλη, είμαι σίγουρη ότι θα κερδίσεις». Ήταν η μοναδική που είχε πιστέψει σε εμένα. Αυτό με είχε συγκινήσει.

Δήλωσες ότι έχεις παράπονα από τον πατέρα και τους φίλους σου
.Δεν τους κατηγορώ, γιατί είμαι λίγο βαρετός τύπος, δηλαδή, αν μου πεις, πάμε να κάνουμε ποδήλατο ή να τρέξουμε, θα σου πω βαριέμαι. Είμαι πολύ του καναπέ, παραλία, χαλαρά. Αθλούμαι αλλά για μένα, δεν το έχω σαν life style. Το παράπονο ήταν ότι δεν πίστευαν σε μένα, γιατί οι περισσότεροι μου έλεγαν ότι σε 3 μέρες ή σε 1 εβδομάδα θα γυρίσω πίσω.

Από τις δουλειές σου πώς έφυγες;
Ζήτησα άδεια άνευ αποδοχών. Εντάξει ήταν μόνο για 5 εβδομάδες.

Πόσο δύσκολο ήταν να έχει τελειώσει το παιχνίδι και να μην μπορείς να μιλήσεις;
Πάρα πολύ, ειδικά στην αρχή. Δε φαντάζεσαι πόσο πιέστηκα. Να έχω έρθει, να είμαι μέσα στην τρελή χαρά και να μην μπορώ να το πω πουθενά. Τρελάθηκα. Μετά το ξεπέρασα, μετά το διασκέδαζα που τους δούλευα και την προηγούμενη εβδομάδα «έφαγα» πολύ βρίσιμο.

Πόσοι το ήξεραν;
Εγώ, ο Κώστας και άλλα 3 άτομα από την παραγωγή, ο αρχισυντάκτης, ο σκηνοθέτης και η επιμέλεια εκπομπής. Έδιωξαν όλους τους Έλληνες cameramen και ηχολήπτες από τα γυρίσματα και γυρίσανε μόνο με Αργεντινούς τον τελικό για να μην ξέρουν. Αφού τελείωσε ο τελικός, μας αφήσανε με μια κοπέλα, στην οποία μας είπαν να μην αναφέρουμε τίποτα. Μας είχαν «μαντρώσει» στο ξενοδοχείο για να μη δούμε τα άλλα άτομα της παραγωγής και γυρίσαμε μόνοι μας, με ξεχωριστή πτήση από το υπόλοιπο συνεργείο. Υπήρχε 30.000 ευρώ ποινική ρήτρα για όλους, αν μιλούσαμε. Το σεβάστηκαν όλοι. Επιπλέον, αξίζει περισσότερο και για την αγωνία. Ήθελα να είναι έκπληξη για αυτούς και να νιώσουν τη νίκη, παρακολουθώντας το παιχνίδι.

Οι δικοί σου σε ρωτούσανε;
Ναι. Δεν τους είχα πει ότι είχα πάει στον τελικό. Τους είπα ότι στον ημιτελικό έχασα, γιατί, αν τους έλεγα είμαι στον τελικό, θα με ρωτούσαν μετά ποιος είναι ο νικητής.-Τον τελικό πού τον είδες;Στην Αθήνα με τους κολλητούς μου, γιατί έπρεπε την επόμενη μέρα να πάω στο πρωινάδικο.

Οι δικοί σου ήξεραν ή όχι;
Ο μοναδικός στον οποίο το είπα ήταν ο πατέρας μου, με το που γύρισα, γιατί ήξερα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να το πει. Στη μάνα μου το είπε μετά από 1 1/2 μήνα, την Πρωτοχρονιά, της το έκανε δώρο.

Παρατηρώ ότι έχεις ένα κώλυμα με την τηλεόραση.
Τι ακριβώς θα ήθελες να κάνεις εκεί;Το ιδανικό για μένα θα ήταν να κάνω μια μαγειρική εκπομπή. Ένα μαγειρικό show θα ήθελα.

Πιστεύεις ότι πουλάει αυτό, γιατί παρατηρούμε ότι κόβονται;
Δε νομίζω. Οι εκπομπές και τα reality μαγειρικής αυξάνονται. To reality είναι η πιο φθηνή και εύκολη λύση, η μαγειρική πουλάει πολύ, γι’ αυτό πιστεύω ότι θα δούμε πολλά reality μαγειρικής του χρόνου. Ήδη υπάρχουν κάποια, αρέσουν στον κόσμο. Οπότε θα ήθελα να συνδυάσω κάτι. Θα μου άρεσε μια εκπομπή με διάσημους και μαγειρική.

Θα δήλωνες ξανά συμμετοχή γενικά σε reality;
Δε θα είχα πρόβλημα, αλλά δε με παίρνουν πλέον. Είμαι καμένο τηλεοπτικό χαρτί και ως νικητής σε ένα παλιό, να πάω σε ένα καινούριο; Μου στέλνουν πολλά μηνύματα στο internet και μου λένε να πάω στο Master Chef. Θα πήγαινα αν μπορούσα, αλλά δε γίνεται. Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να ασχοληθώ επαγγελματικά, να πάω ως παρουσιαστής αλλά με «έφαγε» η Μανωλίδου.

Από ότι διάβασα το είχες «ξαναπαλέψει» με την τηλεόραση.
Ναι, είχα πάει σε κάτι σεμινάρια στον ΑΝΤ1, είχα πάει στο TV Stars Παρουσιάστε, αλλά με κόψανε στα casting και στον Alpha. Το θέμα είναι ότι δε μου έδιναν ευκαιρία για casting, γιατί ήμουν άγνωστος και ακόμα είμαι θεωρητικά. Δε με έχει μάθει και πολύς κόσμος. Όταν δεν είσαι γνωστός δε σου δίνονται ευκαιρίες.

Τώρα πιστεύεις ότι έχουν αλλάξει τα πράγματα;
Πιστεύω ότι θα περάσω από 1-2 casting, κάτι κάνω, οργανώνομαι. Το ιδανικό για μένα θα ήταν πρωινό ψυχαγωγικό στο Mega, αλλά είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Δανεικά έχουν αρχίσει να σου ζητάνε;
Δυο τρεις, αλλά νομίζω για πλάκα. Θα δείξει σε 6 μήνες που θα τα πάρω, θα σου πω. Τότε νομίζω θα πλακώσουν.

Τι σκοπεύεις να κάνεις με αυτά τα χρήματα;
Σκοπεύω να ανοίξω εστιατόριο, αλλά ίναι πολύ περίεργη η κατάσταση. Φοβάμαι μην κάνω καμία λάθος επένδυση και τα χάσω, καθώς λόγω της οικονομικής κρίσης τα μαγαζιά κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο, θα το σκεφτώ πολύ, έχω άλλους 6 μήνες άλλωστε. Θα ήθελα να τα επενδύσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, έτσι ώστε να φτιάξω τη ζωή μου και να κάνω κάτι δικό μου.

Συνεχίζεις με τις δουλειές σου;
Ναι, συνεχίζω και στο καζίνο και ως μάγειρας, και θα συνεχίσω μέχρι να πάρω τα χρήματα. Από εκεί και πέρα, αν ανοίξω το μαγαζί, θα σταματήσω.

Μια άλλη επένδυση θα μπορούσε να είναι και το καζίνο, μιας και το ξέρεις καλά ;
Ούτε για αστείο. Ποτέ.

Παναγιώτης Μπαμπαρούτσης

You are here