Μάρτιος-Απρίλιος 2010

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η αλήθεια είναι ότι μου πήρε αρκετή ώρα να σκεφτώ τι θα γράψω. Σκεφτόμουν τους Γερμανούς που μας κοροϊδεύουν… Μετά, ότι ποτέ δε θα πάρει σύνταξη η δική μου γενιά…

ότι τα νέα μέτρα θα έχουν επιπτώσεις σε όλους μας… ότι είμαστε μια γενιά που δε θα έχει τη δυνατότητα να αποκτήσει το δικό της σπίτι… ότι τα ξένα Μέσα μάς κοροϊδεύουν και μας έχουν διασύρει, όπως μου λέει και η αδελφή μου που ζει έξω.
Με όλα αυτά, μου ήρθε στο μυαλό ένα κομμάτι των Goin Through, που ταιριάζει απόλυτα με την κατάσταση της χώρας μας αυτή την περίοδο.
Στη θέση του Νίβο, είμαστε όλοι εμείς, η νέα γενιά… Μας δίνετε την Ελλάδα πολύ χειρότερη από ό,τι την πήρατε εσείς... Σας ευχαριστούμε…
Διαβάστε το με προσοχή:

 

Καλημέρα, Ελλάδα,
σου μιλάει ο Νίβο
όλα σου τα λέω τίποτα δεν κρύβω.
Πολύ με υποτίμησες, εγώ μονάχα λίγο.
Σκέφτηκα, Ελλάδα, να σ’ αφήσω, να φύγω
δεν το ’βαλα κάτω και προσπάθησα κι άλλο
ν’ ανεβάσω σαν κι εσένα πιο πολύ το καβάλο.
Να πετάξω καπέλα και το rap ντύσιμό μου
και ν’ αλλάξω τη ζωή και το φέρσιμό μου.

Καλημέρα, Ελλάδα,
να μου ζήσεις για πάντα.
Να τιμάς με παρελάσεις το έπος του ’40.
Να κρατάς το κεφάλι ψηλά στον αγώνα
και να βγάζεις για κυβέρνηση το ίδιο κόμμα.

Να μου ζήσεις, Ελλάδα, και όλοι οι βουλευτές σου
με τ’ αυθαίρετά τους όλοι στις ακρογιαλιές σου.
Με τους Χριστιανούς σου που κάνουν νηστεία
και ό,τι περισσεύει στέλνουν στην Ελβετία.

Ελλάδα, συγγνώμη, αν θες ν' αλλάξω γνώμη, πρέπει και συ να μάθεις ν' αγαπάς.
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς.

Καλημέρα, Ελλάδα,
Νίβο στο μικρόφωνο.
Στα λέω μέσα στους δίσκους.
Στα λέω και στο ραδιόφωνο.
Στα ’πα απ’ την καλή
στα λέω και απ’ την ανάποδη.
Σου ’χω μαζέψει άπλυτα από δω μέχρι τη Νάπολη.

Κύριοι υπουργοί, κύριοι βουλευταί,
πριν πάτε στο γραφείο, σας κάνω εγώ σεφτέ.
Διαλέγω ένα τραγούδι αντί να στέλνω γράμματα.
Δε ψάχνω για μ***, δεν περιμένω θαύματα.
Παράτα και γραφείο και χαρτοφυλάκιο.
Έλα μια βόλτα μέχρι τη Βαρβάκειο.
Κατέβα στο λιμάνι, μίλα στους εργάτες σου.
Πάρε την ευθύνη μια φορά πάνω στις πλάτες σου

Ποια δημοκρατία, μου μιλάτε, ποια προγράμματα;
Ποια πανεπιστήμια, ποια Ευρώπη, και ποια γράμματα;
Πού είναι η παιδεία, πού είναι η υγεία σας
;Κύριε υπουργέ... τα υπουργεία σας.

Ελλάδα, συγγνώμη, αν θες ν’ αλλάξω γνώμη
πρέπει και συ να μάθεις ν’ αγαπάς
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς.

Κύριε Πρόεδρε,
παίρνω το θάρρος σήμερα
αφού όλα τα προβλήματα είναι θέματα εφήμερα.
Προκαταβολικά συγγνώμη, μα έχω όνειρα
σαν αυτά που κάποιοι ονομάζανε ανώνυμα.
Εγώ τους δίνω όνομα και δεν κάθομαι φρόνιμα
γιατί εγώ κι εσύ διαφέρουμε στο φρόνημα.
Ζητάω τα προβλεπόμενα, δεν τα ζητιανεύω.
Σ’ αντίθεση με σας έχω μάθει να δουλεύω.

Ελλάδα, σε βιάζουν και συ φτιάχνεις τα νύχια σου
όχι να αμυνθείς
ή για να βρεις τα δίκια σου.
Αυτοί σε ξεπουλάνε όση ώρα καλλωπίζεσαι.
Είστε μια παρέα και μονάχη ξεφτιλίζεσαι

Καληνύχτα, Ελλάδα,
σ’ αφήνω πάω για ύπνο
Όσο εσύ μ’ αυτούς ετοιμάζεσαι για δείπνο
εγώ θα κάνω στίχους, κάθε σκέψη στο τετράδιο
και θα στ’ αφιερώσω απ’ το ράδιο μάλλον αύριο

Ελλάδα, συγγνώμη, αν θες ν’ αλλάξω γνώμη
πρέπει κι εσύ να μάθεις ν’ αγαπάς.
Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις
και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς.

 

Και δυστυχώς, για ακόμα μια φορά, κανένας υπεύθυνος δε θα την πληρώσει…

Παναγιώτης Μπαμπαρούτσης

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Φεβρουάριος 2010 Μάϊος 2010 »
You are here