Μάϊος 2008

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Οι καλαματιανοί φοιτητές, δε γυρίζουν πίσω.


Ανήκω στη γενιά του ’84, στα παιδιάδηλαδή που το πολύ φέτος τελειώνουν τις σχολές τους.Μέχρι πέρυσι πίστευα ότι αφού όλοι τελειώσουν θα γυρίσουν στην πόλη μας.
Φέτος, όμως, κατάλαβα ότι έπεσα κατά πολύ έξω. Ενδεικτικά, από  το περιβάλλον μου να αναφέρω ότι η αδερφή μου μας άφησε για το Βέλγιο,
ένας φίλος μου είναι στην Κεφαλλονιά, 6 φίλες μου έμειναν μόνιμα Αθήνα, ένας είναι στην Αγγλία και δύο ακόμη στην Αμερική. Μόνο δύο σκέπτονται να γυρίσουν στην Καλαμάτα, χωρίς κι αυτό να ’ναι σίγουρο.
Το κακό είναι ότι όλοι έχουν συνηθίσει την Καλαμάτα Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρι που είναι γεμάτη κόσμο και όταν βρεθούν στην πόλη «νεκρή» περίοδο, απογοητεύονται.
Πριν λίγο καιρό άκουσα μια κοπέλα να λέει: «Ήρθα κάτω και νόμιζα ότι είχα πεθάνει».
Τελικά, τα μάζεψε και ξαναέφυγε για Αθήνα.
Τι μπορεί να αλλάξει, όμως, για να ανατραπεί αυτή η εικόνα;Πραγματικά δεν ξέρω…
Κατά τη γνώμη μου, παίζει ρόλο ότι δεν έχουμε πολλές επιλογές και ότι τα πράγματα είναι δεδομένα…
Πέρα από τα γνωστά - ωραία πόλη, συνδυάζει βουνό και θάλασσα κ.λπ.
το θέμα είναι ότι αν μένεις μόνιμα εδώ, ειδικά σε αυτή την ηλικία (των κάτω των 30),όσο ωραία και αν είναι, βαριέσαι.Κάθε μέρα στην παραλία ή κάθε μέρα στο βουνό.
Βέβαια, τα παιδιά ισχυρίζονται ότι μένουν στην Αθήνα, γιατί εκεί έχει δουλειές.
Δε συμφωνώ, αλλά τα καταλαβαίνω, δεν είναι εύκολο από την τρέλα της Αθήνας να γυρίσουν στην ησυχία της Καλαμάτας…
Μπορεί τελικά αυτή να ’ναι η μοίρα της επαρχίας και να συμβαίνει παντού...

 

Μακάρι, όμως, να γίνει ένα θαύμα και να γυρίσουν όλοι,γιατί η πόλη μας έχει ανάγκη από νέο αέρα και καινούργιες ιδέες…

 

Παναγιώτης Μπαμπαρούτσης
(πρωτο-must-ορας)

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Απρίλιος 2008 Ιούνιος 2008 »
You are here