Σφάλμα
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 70

Κόμπλεξ δέσμευσης

Γράφτηκε από
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Τι εννοούμε με τη λέξη κόμπλεξ; Για τον πολύ κόσμο δεν είναι και τόσο ξεκάθαρη η έννοια,παρ’ όλο που είναι αρκετά διαδεδομένη.

 

Ως κόμπλεξ ορίζεται η εσωτερική σύγκρουση κάποιου ανθρώπου με τον εαυτό του και με το περιβάλλον του. Πρώτος ο Freud έκανε λόγο για τα συμπλέγματα, που δεν είναι άλλο από τα αποτελέσματα της σύγκρουσης που αναφέρθηκε παραπάνω, δηλαδή τα τραύματα που δημιουργούνται, ασυνείδητα πολλές φορές, και συνοδεύουν τα άτομα στην πορεία της ζωής τους. Κάποιος μπορεί να αποκτήσει κόμπλεξ εξαιτίας της συμπεριφοράς των γονιών του, των δασκάλων του, ακόμη και των φίλων του.

Το κόμπλεξ της μοναξιάς πλήττει, κυρίως, τις γυναίκες, οι οποίες, σύμφωνα με κάποιους, θα πρέπει να «νοικοκυρευτούν», να κάνουν γάμο και παιδιά. Μάλλον είναι ελληνικής προέλευσης και, παρ’ όλο που τα δεδομένα έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια, παρατηρείται ακόμα. Το βλέπουμε, όμως, και πολύ συχνά σε άτομα που έχουν χωρίσει. Πληγώνονται από την ερωτική μοναξιά τους και ζηλεύουν όλους όσοι τα πάνε καλά με το σύντροφό τους. Αποφεύγουν να πάνε ασυνόδευτοι σε κοινωνικές εκδηλώσεις και αισθάνονται ότι με το να είναι μόνοι τους, αλλά όχι από δική τους επιλογή, δεν εκπλήρωσαν τις προσδοκίες του κοινωνικού περίγυρου ή τις δικές τους.
Στον αντίποδα, υπάρχει το κόμπλεξ της δέσμευσης ή, αλλιώς, του αμετανόητου εργένη. Οι άνθρωποι αυτοίανατριχιάζουν και μόνο στη σκέψη ότι θα περάσουν την υπόλοιπη ζωή τους στο πλάι ενός και μόνο ανθρώπου και, μάλιστα, το διατρανώνουν προς κάθε κατεύθυνση. Χαρακτηρίζουν κοροNδευτικά τη δημιουργία οικογένειας μικροαστική συνήθεια, αλλά η εμπειρία έχει δείξει ότι κάποια χρόνια μετά το μετανιώνουν. Για να μπορέσει κάποιος να ξεπεράσει το αίσθημα κατωτερότητας που ίσως τον διακατέχει, χρειάζεται τη βοήθεια, την αγάπη και τη φροντίδα των δικών του ανθρώπων. Κανείς, ακόμα και αυτοί που τους θεωρούμε τέλειους, δεν αισθάνεται ότι τα έχει όλα. Το μυστικό είναι να μάθουμε να ζούμε με ό,τι ευθύνεται για το κόμπλεξ μας και, για να επιτευχθείαυτό, χρειάζεται στρατηγική. Μπορούμε και γιατί όχι;- να υποβαθμίσουμε το ελάττωμά μας σε απλή ιδιαιτερότητα ή και να το αναβαθμίσουμε σε προτέρημα.

Να τολμήσουμε να το προβάλουμε, θέλοντας να δείξουμε σε όλους και πρώτα από όλα στον εαυτό μας, ότι δεν ντρεπόμαστε για αυτό. Χρειάζεται να δούμε τον εαυτό μας σε άλλη προοπτική και να αποφεύγουμε την αυτοκριτική μια κακή μέρα. Ίσως με αυτές τις μικρές συμβουλές να μάθουμε σιγά σιγά να αγαπάμε τον εαυτό μας και να κάνουμε και τους άλλους να μας αγαπήσουν.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Προφητεία »
You are here