Σφάλμα
  • JUser::_load: Unable to load user with id: 69

ΗΛΙΑΣ ΜΑΜΑΛΑΚΗΣ

Το must, λοιπόν, είχε τη χαρά να μιλήσει με τον Ηλία Μαμαλάκη,ο οποίος φαίνεται πως έχει βρει την πιο πετυχημένη συνταγή για την εκπομπή του, καθώς έχει τύχει και διεθνούς αναγνώρισης.

Αποδείχθηκε φίλος της πόλης και μας μίλησε για αυτή.Καλή ανάγνωση και καλή όρεξη, γιατίσί γουρα θα σας την ανοίξει.

 

Μετά από 4, 5 χρόνια αμέτρητων ταξιδιών και χιλιομέτρων με την εκπομπή «Μπουκιά και συχώριο», ποιο ταξίδι θα ξεχωρίζατε και γιατί;
Δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσω κάποιο. Κάθε ταξίδι έχει το δικό του ενδιαφέρον. Γνωρίζεις τόπους, συνήθειες και, κυρίως, ανθρώ- πους. Αν μου έχει μείνει κάτι στη μνήμη, είναι οι προσωπικότητες που γνώρισα στο διάβα μου. Και δεν αναφέρομαι σε γνωστά ονόματα, σε ανθρώπους απλούς, που όμως είχαν ψυχή.

Τα ντοκιμαντέρ στην ελληνική ιδιωτική τηλεόραση δε χαίρουν ιδιαίτερης προτίμησης, γιατί πιστεύετε ότι το δικό σας έκανε τη διαφορά και αγαπήθηκε τόσο;
Πιστεύω ότι αυτό που μέτρησε ήταν η προσέγγιση στα διάφορα θέματα αλλά και η άρτια τεχνική του.


Ένα από τα ταξίδια σας περιλάμβανε τη Μεσσηνία. Ποιες ήταν οι εντυπώσεις σας; Θα μας επισκεφτείτε ξανά; Έχετε φίλους εδώ;

Τη Μεσσηνία την επισκέπτομαι συχνά, γιατί απαντώντας συγχρόνως και στην επόμενη ερώτηση  έχω καλούς φίλους. Ο Βαγγέλης Γαραντζιώτης, παρ’ όλο που ζει στην Αθήνα, λατρεύει την πόλη του. Σ' αυτόν οφείλω την πρώτη μου επίσκεψη στην Καλαμάτα. Μου έδειξε τον τόπο, μου γνώρισε ανθρώπους. Δεν ήθελα και πολύ, κόλλησα.

Θα ξεχωρίζατε κάποιο φαγητό-γλύκισμα, γενικά μια γεύση από τα μέρη μας;
Πριν φθάσουμε στα φαγητά, θα πρέπει να μιλήσουμε για το εκπληκτικό λάδι και τις ελιές. Παντού στον κόσμο, όπου έχω ταξιδέψει, δεν υπάρχει αγορά που να διαθέτει διεθνή προNόντα και να μην έχει ελιές Καλαμών (πολλές φορές τύπου Καλαμών). Τόσο ισχυρό generic name έχει η ελιά. Βέβαια και τον καγιανά τιμώ και ωραίο ψάρι τσιλαδιά έχω φάει.
Από γλυκά, αδυναμία είναι η γαλόπιτα. Και βέβαια, όποτε βρίσκομαι στην Καλαμάτα, φορτώνομαι με λουκάνικα ντόπια και ολόφρεσκα τραγανά παστέλια.


Ποια η γνώμη σας για τις γαστρονομικές συνήθειες των Ελλήνων; Τρώνε υγιεινά; Τι θα τους συμβουλεύατε;

Οι γαστρονομικές μας συνήθειες δε διαφέρουν από του υπόλοιπου κόσμου. Κυρίως στις πόλεις, στα σπίτια μαγειρεύουν όλο και λιγότερο. Ο χρόνος, βλέπετε, πιέζει τις γυναίκες, πού τι να πρωτοπρολάβουν. Όταν, λοιπόν, δεν μπει κατσαρόλα σ’ ένα σπίτι, υγιεινό φαγητό δε γίνεται!
Βέβαια, αν κρίνω από τον αριθμό συνταγών που μαζεύει κάθε γυναίκα, από το ενδιαφέρον που δείχνουν για κάθε τι που αφορά στη γαστρονομία, είτε τηλεόραση είναι είτε περιοδικός Τύπος, πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα θα επανέλθουμε σ’ έναν πιο υγιεινό τρόπο διατροφής.

Ο Ηλίας Μαμαλάκης ποιας κουζίνας είναι λάτρης;
Ασφαλώς της Μεσογειακής. Με πολλά λαχανικά, φρούτα, ψάρι και λιγότερο κρέας. Κι όταν λέω Μεσογειακή, εννοώ απ' όλες τις χώρες της Μεσογείου. Ιταλία, Ισπανία και, πάνω απ' όλα, της κρητικής.

Ποιες είναι οι αξίες της μεσογειακής κουζίνας, τις ξεχωρίζετε από τις υπόλοιπες;
Ακολουθώντας κανείς το μεσογειακό ή, συγκεκριμένα, το κρητικό μοντέλο διατροφής της δεκαετίας του ’50, μπορεί να μεγαλώσει το προσδόκιμο όριο ζωής του. Τουλάχιστον αυτό αποδείκνυε το πείραμα που έγινε σε 5.000 ανθρώπους το 1950 από πολλά σημεία της γης.
Τι έτρωγαν οι Κρητικοί; Πολλά δημητριακά, ακόμα περισσότερα λαχανικά, πολύ ελαιόλαδο, γαλακτοκομικά, όσπρια, λίγο κρέας (κατσίκια, πουλερικά, κουνέλια) και ελάχιστο κόκκινο κρέας.

Έχετε παραγγείλει ποτέ απέξω (delivery);
Και βέβαια έχω παραγγείλει. Πώς θα μπορούσα με τους ρυθμούς που ζούμε να αποτελώ εξαίρεση. Όμως, μπορώ να πω ότι είναι η τελευταία επιλογή μου.


Το 2006 η εκπομπή σας τιμήθηκε με το βραβείο της καλύτερης εκπομπής στον κόσμο, περιγράψτε μας τα συναισθήματά σας. Τι έχει αλλάξει μετά από αυτή τη βράβευση;

Δεν ήταν αυτό καθ' εαυτό το βραβείο που με συγκίνησε, ήταν η έκπληξη δημοσιογράφων - κριτών απ’ όλο τον κόσμο, που έβλεπαν για πρώτη φορά ότι η Ελλάδα έχει ενδιαφέρουσα κουζίνα.
Έβλεπαν και ξανάβλεπαν τα Demo που είχαμε στείλει. Αυτό με έκανε υπερήφανο!  Όσο για το αν έχει αλλάξει κάτι, τίποτε.Συνεχίζουμε την πορεία μας, όπως την είχαμε αρχικά χαράξει.

Τι σας λένε οι φίλοι της εκπομπής όταν σας συναντούν στο δρόμο;
"Δώστε μου μια συνταγή". Βγαίνει αυθόρμητα από τα χείλη και το ακούω από μικρούς και μεγάλους.

You are here